یک تابلو می تواند از یک ساختار عمودی واحد یا سازه های متعدد بسته به تعداد و اندازه بارهای مورد تغذیه تشکیل شده باشد.   

یک سازه اصلی شامل جداکننده‌های اصلی یا شاخه‌های اصلی است و اغلب شامل تجهیزات اندازه‌گیری ابزار و/یا مشتری و حفاظت از نوسانات برق است.  

کابل کشی می تواند مستقیماً به ساختار اصلی یا از طریق یک ساختار کششی اختصاصی وارد شود. سازه های کششی معمولاً در تابلوهای ورودی سرویس استفاده می شوند. کابل ها می توانند از کف (ورودی پایین) یا از بالا (ورودی بالا) وارد سازه شوند.  

سازه های توزیع، توان را به دستگاه های حفاظتی مدار انشعاب و سپس به مدارهای انشعاب برای تغذیه بارهای پایین دست تقسیم و ارسال می کنند. جریان برق از سازه اصلی به ساختار توزیع از طریق گذرگاه متقاطع جریان می یابد. 

در اکثر تاسیسات، تابلوها نزدیک به دیوار نصب می شوند و فقط از جلو قابل دسترسی هستند. در صورت لزوم، تابلو برق را می توان طوری ساخت که امکان دسترسی به جلو و عقب را فراهم کند. تابلوهای دسترسی عقب دسترسی آسان‌تری را برای نصب و نگهداری فراهم می‌کنند، اما معمولاً عمیق‌تر از تابلوهای فقط دسترسی جلو هستند.  

اجزای اصلی ساختار تابلو برق عبارتند از: قاب، باس، وسایل حفاظتی جریان بیش از حد، ابزار دقیق، محفظه ها و پوشش های بیرونی. قاب تابلو اسکلت فلزی است که تمام اجزای دیگر را در خود جای داده است. اتوبوس که یا مسی یا آلومینیومی است در این قاب نصب شده است. باس برق را از هادی های کابل ورودی به دستگاه های مدار انشعاب توزیع می کند. یک اتوبوس افقی برق را به هر بخش تابلو توزیع می کند. در مقابل، یک باس عمودی برق را به دستگاه های حفاظت مدار در یک بخش جداگانه توزیع می کند.